Opis bitwy pod Grunwaldem na podstawie „Krzyżaków”
klp.pl Lektury Analizy i interpretacje Motywy literackie Epoki
Chorągwie niemieckie zauważył jedynie najbliżej stojący Mikołaj Kiełbasa. Pozostali rycerze, uznając, że to Litwini wracają do boju, nie zwrócili na nie uwagi. Dopiero Dobko z Oleśnicy rozpoznał wielkiego mistrza po złotym relikwiarzu, który nosił na piersiach. Dobko nie miał odwagi, aby uderzyć kopią w relikwiarz, więc podbił ostrze miecza Ulryka do góry, zranił jego konia, po czym ruszył w stronę Polaków, krzycząc, że sam wielki mistrz uczestniczy w bitwie. Ku Krzyżakom natychmiast ruszyły chorągwie polskie i znów rozgorzała bitwa. Wbrew oczekiwaniom wielkiego mistrza, który sądził, że zada ostateczny cios potędze wojsk Jagiełły, Polacy parli naprzód, nacierając na rycerstwo krzyżackie. Starał się zagrzewać swych ludzi do walki, ale ci jedynie bronili się bez większego zapału i powoli ustępowali z pola bitwy. Nagle od strony lasu pojawił się Zyndram, prowadząc kmieciów, którzy rzucili się na nieprzyjaciela. Tymczasem rozległy się okrzyki i po prawej stronie pola ukazały się powracające wojska litewskie. Kilku komturów przedostało się do wielkiego mistrza, błagając go o ratunek. Ulryk rzucił się do walki, ale w tej samej chwili został zraniony uderzeniem ostrza litewskiej sulicy w usta i wreszcie, pchnięty w szyję, zwalił się z konia na ziemię, znikając pod wojownikami ubranymi w skóry, którzy rzucili się na niego. Wemer Tettingen zdołał uciec z pola z kilkoma chorągwiami, a pozostałe wojska niemieckie otoczyła armia polska. Bitwa przeobraziła się w rzeź i klęskę Krzyżaków. Wkrótce poddały się chorągwie, które prowadził wielki mistrz. To samo uczyniła chorągiew świętego Jerzego, pod którą służyli zagraniczni rycerze.

Bitwa trwała jeszcze, a Niemcy zbili się wedle zwyczaju wojennego w ogromne kolisko, broniąc się zaciekle przez otaczającymi ich rycerzami polskimi i litewskimi. Rozpoczęła się walka na śmierć i życie. Wkrótce Polacy zdołali rozproszyć ich na mniejsze gromady, a rycerze zakonu bronili się do ostatniej chwili, nie chcąc zostać wziętymi żywcem. Henryk, komtur człuchowski, usiłował zbiec z pola walki, kiedy drogę zajechał mu Zbyszko z Bogdańca. Niemiec poprosił go o litość, więc Zbyszko założył mu powróz na szyję i powlókł w miejsce, gdzie spędzano jeńców krzyżackich. Maćko dostrzegł Kunona Lichtensteina, ukrywającego się w zaroślach wraz z kilkoma rycerzami, którzy padli przed nim na kolana i poddali się. Starzec spojrzał na komtura, przypominając mu o dniu, w którym błagał go o życie bratanka w Krakowie, po czym wyzwał go na pojedynek. Pokonał go po krótkiej walce i przyłożywszy mizerykordię do jego szyi, wyrównał rachunki za dawną zniewagę.

Oznacz znajomych, którym może się przydać

strona:   - 1 -  - 2 -  - 3 -  - 4 -  - 5 - 


  Dowiedz się więcej
1  Opis bitwy pod Grunwaldem na postawie obrazu Jana Matejki
2  Powieść historyczna – cechy gatunku
3  Charakterystyka pozostałych bohaterów Krzyżaków



Komentarze
artykuł / utwór: Opis bitwy pod Grunwaldem na podstawie „Krzyżaków”







    Tagi: