„Bitwa pod Grunwaldem” z roku 1878 autorstwa Jana Matejki jest jednym z najsłynniejszych polskich obrazów. Gigantycznych rozmiarów płótno w sposób charakterystyczny dla techniki malarskiej autora przedstawia jeden z najważniejszych i zarazem przełomowych momentów grunwaldzkiej batalii – śmierć Wielkiego Mistrza Krzyżackiego, Ulryka von Jungingena, przechylająca szalę zwycięstwa na stronę wojsk polsko-litewskich.

Na pierwszy rzut oka scena batalistyczna, nawiązująca do jednej z najsłynniejszych bitew średniowiecznej Europy, przedstawia ogromny natłok postaci i sprawia wrażenie chaosu, lecz przy wnikliwej analizie dzieła można z łatwością dostrzec poszczególne sceny z walk, które zostały połączone w sposób iście mistrzowski na jednym płótnie przez Matejkę. Analiza tego niezwykle dynamicznego i wbrew pozorom zwartego działa możliwa jest więc przede wszystkim poprzez wyodrębnienie poszczególnych miejsc na obrazie, nawiązujących do określonych zdarzeń w czasie bitwy pod Grunwaldem, a ich połączenie w spójną całość uwidacznia zachwycający i zarazem agresywny przekaz dzieła.

Postacie, które Jan Matejko uwiecznił na obrazie, sprawiają wrażenie zatrzymanych w ruchu, w niekiedy dramatycznych, ale i heroicznych chwilach bitwy. Przedstawione są z dużą dokładnością, w niezwykle dynamiczny sposób. Malarz starał się uchwycić emocje, malujące się na ich twarzach – począwszy od strachu, przerażenia, nienawiści na ferworze walki kończąc. Stan emocjonalny bohaterów można również odczytać za pośrednictwem ich sylwetek, nakreślonych w różnorodnych, realistycznych pozach i gestach.

Matejkowska wizja grunwaldzkiej bitwy koncentruje się na kilku najważniejszych wydarzeniach i momentach starcia między wojskami polsko-litewskimi a krzyżackimi. W centrum obrazu znajduje się postać Wielkiego Księcia Litewskiego, Witolda. Mężczyzna ubrany jest w czerwony żupan, a na głowie ma mitrę. Siedzi na uchwyconym w galopie konie, trzymając w dłoniach tarczę i miecz. Po jego lewej stronie widoczna jest postać Wielkiego Mistrza Krzyżackiego, Ulricha. Mistrz ma na sobie biały płaszcz z czarnym krzyżem i został uwieczniony na chwilę przed śmiertelnym ciosem. Na jego twarzy widoczna jest jednocześnie duma i przerażenie. Spogląda ze strachem w stronę halabard, które trzymają dwaj, półnadzy wojownicy litewscy, co potęguje śmierć Ulryka, czyniąc ją zarazem tragiczną i upokarzającą dla niemieckiego rycerza. Tuż obok mistrza można dostrzec przerażonego brodatego starca – komtura elbląskiego, Wernera Thettingena. Z pomocą nadchodzi im książę szczeciński, który dostrzegłszy zbliżające się niebezpieczeństwo, rusza w stronę von Jungingena na czarnym rumaku. Książę przedstawiony na obrazie jako mężczyzna w hełmie z pawimi piórami, zostaje jednak zaatakowany przez polskiego rycerza, Jakuba Skarbka z Góry.

10 zdań, które pomogą Ci zatrzymać chłopaka przy sobie!                               
trajkotki.pl                                                    
                                                                                                   
strona:   - 1 -  - 2 - 


  Dowiedz się więcej
1  Zbyszko z Bogdańca – charakterystyka
2  Punkt kulminacyjny w „Krzyżakach”
3  Czas i miejsce akcji „Krzyżaków”



Komentarze
artykuł / utwór: Opis bitwy pod Grunwaldem na postawie obrazu Jana Matejki




    Dodaj komentarz (komentarz może pojawić się w serwisie z opóźnieniem)


    Imię:
    E-mail:
    Tytuł:
    Komentarz:
     





    Tagi: