Opis bitwy pod Grunwaldem na postawie obrazu Jana Matejki
klp.pl Lektury Analizy i interpretacje Motywy literackie Epoki
Wśród licznych postaci na obrazie Matejki można odnaleźć wiele autentycznych osób. U dołu dzieła, w samym centrum rogu, leży martwy Liechtenstein, a tuż obok niego książę oleśnicki. Powyżej księcia Witolda, po lewej stronie, toczy się walka o krzyżacką chorągiew, natomiast po prawej widać sztandar polski w ręku rycerza, który trąbi w róg, wzywając swych towarzyszy. Polski sztandar dumnie powiewa na wietrze, gdy krzyżacka chorągiew chyli się ku ziemi. Jest to swoisty symbol zwycięstwa wojsk polsko-litewskich. Po prawej stronie płótna malarz uchwycił kolejną scenę walk, emanującą zapałem i szałem mordowania, tworzącą chaos splątanych i zwartych ze sobą ciał rycerzy. W centralnym punkcie tej sceny znajduje się rudobrody, opasły olbrzym w zbroi. Tuż przy nim widać Tatara, który zarzucił mu powróz na szyję i dusząc go, ściąga z wierzchowca. Rudobrody rycerz to komtur brandenburski, Markward von Salzbach, z twarzą przepełnioną wściekłością, bezradny wobec otaczających go przeciwników. Na przedzie widoczna jest sylwetka wąsatego rycerza w zbroi – Żiżka z Trcnowa – który jedną nogą stoi na ziemi, a drugą, w geście zwycięstwa, postawił na powalonym wrogu. Żiżko podnosi do góry miecz, aby zadać ostateczny cios niemieckiemu rycerzowi w zielonym płaszczu, Henrykowi, komturowi tucholskiemu. Nie sposób opisać wszystkich, rozpoznanych przez badaczy historycznych, uczestników bitwy, lecz warto wspomnieć jeszcze o jednym z najsławniejszych polskich rycerzy – o Zawiszy Czarnym, przedstawionym przez Matejkę jako mężczyzna w fioletowym ubraniu, bez hełmu na głowie, z wyciągniętą kopią, który siedzi na pędzącym koniu.

Matejko umieścił również na płótnie postać Jana Długosza, polskiego kronikarza, który był obserwatorem walk, a następnie relację z nich uwiecznił dla potomnych w „Dziejach Polski”. Poza autentycznymi uczestnikami bitwy pod Grunwaldem na obrazie można dostrzec symboliczny zarys postaci świętego biskupa Stanisława, który wyłania się z obłoku kurzu i błogosławi wojska polsko-litewskie. W tle przedstawionych na obrazie wydarzeń znajduje się panorama płonącego Tannenberga oraz sylwetka króla Władysława Jagiełły, który ze wzniesienia obserwuje przebieg bitwy.

Dzieło Matejki jest niezwykle bogate w kolorystykę, lecz brakuje mu przejrzystej harmonii oraz klasycznej perspektywy. Wszystko w obrazie całkowicie pochłania uwagę odbiorcy, zachwycając swą monumentalnością i dynamiką. Nagromadzenie ścierających się ze sobą postaci sprawia, że malarz oddał wiernie ferwor walk. Warto podkreślić, że na płótnie można odnaleźć również wiele pozornie nieuzasadnionych detali, dzięki którym obraz przesycony jest licznymi aluzjami i symbolami.

Oznacz znajomych, którym może się przydać

strona:   - 1 -  - 2 - 


  Dowiedz się więcej
1  Punkt kulminacyjny w „Krzyżakach”
2  „Krzyżacy” – główne wątki
3  Krzyżacy – streszczenie



Komentarze
artykuł / utwór: Opis bitwy pod Grunwaldem na postawie obrazu Jana Matejki







    Tagi: