Opis bitwy pod Grunwaldem na podstawie „Krzyżaków” - klp.pl
klp.pl Lektury Analizy i interpretacje Motywy literackie Epoki
Tymczasem wielki mistrz przyglądał się wojskom polskim, a ich potęga wzbudziła w nim nieznane, przerażające uczucie. Z pobladłą twarzą, rozpłakał się. Wreszcie uspokoił się i wydał rozkaz stojącym w pobliżu komturom. Potem nakazał, aby giermek podał mu hełm.

Nastała chwila oczekiwania. Oczy wszystkich, zarówno Polaków, jak i Niemców, skierowały się na rozległą równinę, która dzieliła ich wojska. Nagle zerwał się wiatr, wzbijając tumany kurzu i wówczas rozległ się przeraźliwy odgłos rogów, krzywuł i piszczałek, wzywających Litwinów do ataku. Konie ruszyły przed siebie, a jeźdźcy, wymachując mieczami i sulicami, z krzykiem rzucili się naprzeciw lewemu skrzydłu Krzyżaków, przy którym znajdował się wielki mistrz. Ulryk skinieniem prawej ręki dał znak czternastu chorągwiom, którymi dowodził Frydrych Wallenrod. Rycerze zniżyli kopie i ruszyli ku przeciwnikom.

Bitwa miała rozpocząć się niebawem, więc wojska polskie zaczęły śpiewać „Bogurodzicę”. Ich głosy złączyły się w jeden, potężny śpiew podobny do grzmotu. Wraz z kolejnymi słowami hymnu wielka moc wstąpiła w ich ciała, a ich serca były gotowe na śmierć. Echo powtarzało śpiew, a tymczasem na prawym skrzydle trwała zacięta walka. Kiedy dwadzieścia chorągwi krzyżackich pod wodzą Lichtensteina ruszyło z góry, do polskiego hufca „czelnego” przypadł Zyndram z Maszkowic, wydając rozkaz do ataku. Rycerze, wyciągnąwszy przed siebie włócznie, ruszyli do przodu.

Tymczasem pierwsze szeregi Litwinów zaczęły uginać się pod natarciem Krzyżaków, osłoniętych żelaznymi zbrojami i uzbrojonych w miecze, topory. Kniaź Witold wysyłał kolejne oddziały, lecz po rozbiciu watahy Tatarów, Besarabów i Wołochów, popłoch ogarnął wojowników. Większa część wojsk rozpierzchła się w stronę jeziora Lubień, a główne siły niemieckie ruszyły w pogoń. Trzy pułki smoleńskie wycofały się ku skrzydłu polskiemu, uciekając przed sześcioma chorągwiami Niemców. Bitwa zmieniła się tu w rzeź i nic nie mogło powstrzymać zwycięskich Krzyżaków, którzy ławą natarli na bok czelnego i walnego hufca polskiego, wspomagając oddziały, którym przewodził Kuno Lichtenstein. Na Krzyżaków jako pierwsze uderzyły trzy chorągwie: krakowska, gończa pod wodzą Jędrka z Brochocic i nadworna pod dowództwem Powały z Taczewa. Po strzaskaniu kopii, rycerze rozpoczęli walkę na miecze i topory. Polscy rycerze walczyli zawzięcie, wzbudzając podziw w przeciwnikach. Krzyżacy ginęli pod ich razami, a ich ciała miażdżyły końskie kopyta. Rycerstwo polskie parło do przodu, wykrzykując imiona swych patronów lub zawołania rodowe. Lis z Targowiska zmierzył się z komturem Gamratem, który po stracie tarczy, zasłaniał się przed jego ciosami płaszczem. Po pokonaniu Niemca ruszył na jego ludzi, a Staszko z Charbimowic i Domarat z Kobylan rzucili mi się na pomoc. Paszko Złodziej z Biskupic zabił brata Kunca Adelsbacha, nie słysząc wśród wrzawy, że Krzyżak chce oddać się do niewoli. Potem powalił Locha z Meklemburgii, Klingensteina, Helmsdorfa, Limpacha i Nachterwitza, swoją walecznością zmuszając Niemców do wycofywania się. Na Jędrzeja z Brochocic, który wziął do niewoli młodego rycerza Dynheima, natarli z wściekłością Niemcy, lecz zostali odepchnięci przez rycerzy przedchorągiewnych: Sumika z Nadbroża, braci z Płomykowa, Dobka z Ochwia i Zycha Pikna. Z Krzyżakami starła się chorągiew królewska nadworna, którą prowadził Ciołek z Żelechowa. U jego boku walczyli Powała z Taczewa, Leszko z Goraja, Powała z Wyhucza, Mścisław ze Skrzynna i dwóch Czechów: Sokół i Zbysławek. Długa to była walka i zacięta, ponieważ na chorągiew polską uderzyły trzy niemieckie, lecz dzięki pomocy oddziału Jaśka z Tarnowa Polacy zdołali odeprzeć Krzyżaków, wsparci przez wielką krakowską chorągiew na czele której jechali Zyndram i Zawisza Czarny herbu Sulima. Dalej na śmierć i życie walczyli rycerze, należący do chorągwi poznańskiej i mazowieckiej. W sieradzkiej walczyli Zbyszko z Bogdańca i Maćko ze Spychowa, który wśród Niemców wypatrywał Kunona Lichtensteina.

Oznacz znajomych, którym może się przydać

strona:   - 1 -  - 2 -  - 3 -  - 4 -  - 5 - 


  Dowiedz się więcej
1  Krzyżacy - plan wydarzeń
2  Jurand ze Sychowa – charakterystyka
3  Jagienka – charakterystyka



Komentarze
artykuł / utwór: Opis bitwy pod Grunwaldem na podstawie „Krzyżaków”







    Tagi: